Zelfbeschermingen/afweermechanismen

Om het ontstaan van afweermechanismen te begrijpen, is het goed om terug te gaan naar de kinderjaren.

Om van een emotioneel gezond kind naar een emotioneel gezond functionerende volwassene te groeien hebben ze veel nodig.

Niet alleen hebben kinderen eten en drinken nodig, ook kleding en onderdak en tevens hebben ze grote behoefte aan lichamelijke en emotionele veiligheid, liefdevolle aai, respect en begrip voor hun eigen identiteit, liefdevolle lichamelijke en emotionele aandacht, steun, troost, stimulans en warmte.

Daarnaast bestaat er een grote behoefte om zich in hun eigen tempo te ontwikkelen door zich te bewegen zoals zij willen, zich te kunnen uiten zoals zij willen en later ook te mogen en kunnen zeggen wat zij willen, voelen en vinden.

Dus de behoefte om volledig jezelf te kunnen en mogen zijn!

Kinderen, en vooral kleine kinderen, zijn volledig afhankelijk van de verzorging en vervulling van hun behoeftes door hun ouders en andere mensen die zich bezig houden met de verzorging.

Ouders of verzorgers kunnen er niet altijd zijn om het kind te geven wat het nodig heeft.

In het leven van ieder kind kunnen zich situaties voordoen die een “ontkrachtende werking” zouden hebben als ze door het kind volledig bewust ervaren zouden worden. Het psychisch afweersysteem zorgt ervoor dat deze pijnlijke ervaringen worden ontkent en verdrongen uit het bewustzijn en daardoor niet gevoeld.

Als kinderen niet krijgen wat ze nodig hebben, krijgt het de logische gedachte dat het aan hem/haarzelf ligt. Ze creëren een nieuwe waarheid, een illusie.

Er zijn verschillende manieren waarop we de waarheid kunnen ontkennen, waardoor dus verschillende illusies ontstaan. Met behulp van deze illusies, waar we volledig in geloven, bouwen we als het ware een muur van afweer om de pijnlijke ervaringen niet te hoeven voelen.

Verschillende afweermechanismen:

  • Angst

    Angst is een mechanisme, waarbij bij fysiek gevaar een stresshormoon wordt afgescheiden (adrenaline en noradrenaline) dat dient om te kunnen vechten of vluchten. De eerste automatische reactie op een levensbedreigende situatie is een vluchtpoging. Deze vlucht betekent dat er op onbewust niveau geloof is, dat we kunnen ontkomen, dat er nog hoop is. Alleen bij fysiek gevaar is de angst reëel.

    Als volwassene leidt dit tot irreële angsten:

    Angst voor spinnen, honden, muizen, wespen, vliegen, vogels, hoogtevrees, bepaalde situaties zoals b.v. niet in de lift durven, niet naar een feestje durven, bang zijn om alleen te zijn, bang zijn om je te binden, angst om te trillen, angst om te blozen, enzovoort.

  • De primaire afweer

    Jonge kinderen zijn hulpeloos en afhankelijk van anderen(de verzorgers) voor de vervulling van hun behoeften. Als die behoeften niet vervuld worden krijgt het kind de logische gedachte dat het aan hemzelf ligt en niet aan de ander. Met als gevolg, dat het negatieve gedachten over zichzelf krijgt.

    Als volwassene vind je bijvoorbeeld van jezelf:

    dat je niet deugt,

    dat er is iets mis met jou,

    dat je het niet goed doet,

    dat je het niet kan,

    dat het allemaal jouw schuld is.

    De primaire afweer voelt zwaar, hard, onrustig, hopeloos, somber, verdrietig, boos, vermoeid, machteloos en hulpeloos.

  • Valse hoop

    Het kind hoopt te krijgen wat het nodig heeft door zich aan te passen aan wat zijn omgeving.

    Bij de volwassene is dit terug te zien in:

    Aanpassingsgedrag,

    Perfectionisme,

    Verantwoordelijk zijn voor het gevoel van de ander,

    Overbezorgdheid,

    Over eigen grenzen gaan: voldoen aan verwachtingen van anderen, geen nee durven zeggen.

    Zoeken naar bevestiging, waardering en erkenning.

    Stress gerelateerde klachten: algemeen toenemende vermoeidheid, spierspanning, zweten, hoofdpijn, slaapproblemen, onrust, pijn, irritatie,

  • Valse macht

    Het kind legt de schuld bij de ouders neer, zij geven niet wat ik nodig heb.

    Als volwassene leidt dit tot:

    Gedrag waarbij je de ander veroordeelt, de ander deugt niet…als jij nou maar eens verandert….dan zal het met mij beter gaan.

    Irritaties, boosheid, woede tot razernij, cynisme, roddelen en jaloezie.

    Een (ver)oordelende superieure houding tegenover anderen.

    Slachtoffer voelen van de ander.

  • Ontkenning van behoeften

    Het kind zegt dat het helemaal niet erg is dat het niet krijgt wat het nodig heeft en zegt ook tegen zichzelf dat het niets nodig heeft.

    Als volwassene leidt dit tot:

    Wegredeneren van je eigen behoeften.

    Wegstoppen van je gevoelens.

    Verdoven van gevoelens, door roken, drinken, eten, te veel werken.

    Uitstellen en vermijden.

  • Ons gedrag, ons handelen nu, zijn verbonden met ons verleden, met positieve, minder positieve en zelfs negatieve ervaringen. Die ervaringen zijn op hun beurt weer verbonden met allerlei zintuiglijke waarnemingen en gevoelens. Bij al ons denken en handelen borrelen ze onvermijdelijk weer op. Bewust, maar veel vaker onbewust.

    Wanneer er een bewuste of onbewuste verbinding is met een negatieve ervaring in het (verre) verleden, ervaren we dat ook in het nu als onaangenaam omdat onze afweermechanismen in werking treden.

    Psycho sociale therapeutische steun (hulp bij emotionele en mentale klachten):

  • BFT (Bevrijd Jezelf therapie), klik dan hier
  • Coaching, klik dan: hier
  • EMDR = traumaverwerking, klik dan: hier
  • Kinder coach(ing), klik dan: hier
  • NLP (neurolinguistische psychologie), klik dan: hier
  • Regressietherapie, klik dan: hier
  • Regressie- en reïncarnatietherapie, klik dan: hier
  • Rouw- en verliesverwerking, klik dan: hier
  • Sociaal Panorama, klik dan: hier
  • Tijdlijn therapie, klik dan: hier
  • Als u interesse heeft of vragen, kunt u bellen naar 06-40806851, 06-19729253 of e-mailen naar info@praktijkzielsgeluk.nl

Agenda

Vitaal door Voeding

Lees meer -->

Klankhelingavond 31-10

Lees meer -->

Mindfulness/ meditatiecursus start 29-10

Lees meer -->


Contact Info

Praktijk Zielsgeluk
Weerwal 18
1441 AL Purmerend
Email: info@praktijkzielsgeluk.nl
 Telefoon: 06-40806851